(۱۳۳۵ ق‌/ ۱۹۱۷ م‌) ملقب‌ به‌ «سالار ملی‌» از رهبران‌ برجسته‌ ی انقلاب‌ مشروطه‌ و يار و همرزم‌ ستارخان‌
وی در محله‌ ی «خيابان‌» تبريز، گويا در ۱۲۷۸ ق‌ / ۱۲۴۰ ش‌ متولد شد. از زندگی او پيش‌ از ظهور در نهضت‌ مشروطيت‌، اطلاع‌ چندانی در دست‌ نيست‌. ظاهراً در جوانی به‌ بنايی اشتغال‌ داشت‌ و در محله‌ ی خود به‌ دليری و عياری شهره‌ بود و به‌ اين‌ سبب‌، يک‌ چند كد خدای آنجا شد. گفته‌اند كه‌ به‌ روزگار وليعهدی مظفرالدين‌ ميرزا در تبريز، در زمره‌ ی فراشان‌ يا يوزباشيان‌ دستگاه‌ او در آمد و در استيفای آذربايجان‌ هم‌ مدتی مأمور گردآوری ماليات‌ بود.
اما آنچه‌ او را برانگيخت‌ تا استعداد خويش‌ را در سازماندهی جنبش‌ توده‌ها و رهبری آن‌ نشان‌ دهد، تلاشهای محمدعلی شاه‌ در برافكندن‌ بنياد مشروطه‌ و ظهور دوره‌ ی استبداد صغير بود. در پی بمباران‌ مجلس‌ و تفويض‌ حكومت‌ و فرماندهی نظامی آذربايجان‌ به‌ كسانی چون‌ محمدولی خان‌ تنكابنی و عين‌الدوله‌ و عبدالمجيد ميرزا، انقلاب‌ در آذربايجان‌ اوج‌ گرفت‌ و چون‌ ستارخان‌ نيز از اميرخيز به‌ پا برخاست‌، «نائب‌ باقرخان‌» (باقر بنا) هم‌ از محله‌ ی خيابان‌ به‌ او پيوست‌ و با مجاهدانی كه‌ گرد آوردند، قصد تهران‌ و كمک به‌ مجلس‌ شورا كردند، اما انجمن‌ ايالتی تبريز كه‌ حضور آن‌ دو را در شهر ضروری ميدانست‌، مانع‌ رفتن‌ آنها شد. اجازه‌ ی ورود به‌ عين‌ الدوله‌ و اردوی دولتی ندادند و ستار و باقر به‌ اشغال‌ وروديهای شهر و سنگربندی در خيابانها دست‌ زدند. در نخستين‌ روياروييهای قوای دولتی با مردم‌ تبريز، حوزه‌ ی نفوذ و اقتدار باقرخان‌ كه‌ تقريباً بطور مستقل‌ كار ميكرد، چندان‌ گسترده‌ نبود، ولی به‌ تدريج‌ با ضعف‌ مرتجعان‌ و هواداران‌ شاه‌، نفوذ بيشتری يافت‌؛ چنانكه‌ با محاصره‌ ی تبريز توسط‌ قوای دولتی كه‌ موجب‌ بروز قحطی در شهر شد، به‌ ناچار باقرخان‌ وظايف‌ ديگری بعهده‌ گرفت‌ و اخطاريه‌ها و اعلاميه‌های «مجلس‌ غيبی» يا شورای مخفی تبريز به‌ مهر ستار يا باقر صادر ميگرديد.
گزارشها و مراسلات‌ كنسولگريهای روس‌ و انگليس‌ حاكی از نگرانی مأموران‌ بيگانه‌ از فعاليتهای باقرخان‌ و ستارخان‌ است‌ كه‌ به‌ تعبير آنها موجب‌ اغتشاش‌ در شهر شده‌ بود. در اواخر رمضان‌ ۱۳۲۶ / سپتامبر ۱۹۰۸ بازارهای تبريز بسته‌ شد و انجمن‌ ايالتی به‌ تشكيل‌ نيروهای نظامی به‌ فرماندهی باقرخان‌ و ستارخان‌ دست‌ زد كه‌ هزينه‌های آنرا مردم‌ ميپرداختند. در برخی منابع‌ اين‌ هزينه‌ها را از مالياتهای خودسرانه‌ای دانسته‌اند كه‌ توسط‌ ستار و باقر وضع‌ و اخذ ميشد.