آرامگاه محمدرضا پهلوی در مسجد الرفاعی قاهره است. محمدرضا شاه وصیت‌ کرده است تا در خاک ایران دفن شود.
محمدرضا پهلوی پس از خروج از کشور در ۲۶ دی ۱۳۵۷ به مصر رفت و در اسوان مورد استقبال رسمی انور سادات؛ رییس‌ جمهور مصر، قرار گرفت.
سپس از ۲ بهمن مدتی را در مراکش مهمان ملک حسن دوم؛ پادشاه این کشور، بود.
با فشار دولت انقلابی ایران و ملاحظات سیاسی دولت مراکش، او مجبور به ترک مراکش شد و در ۱۰ فروردین ۱۳۵۸ به باهاما رفت که برای مدت موقتی به او روادید گردشگری داده بود. تلاشهای او برای گرفتن پناهندگی سیاسی از انگلستان بی‌نتیجه ماند. با پایان یافتن روادید باهاما، او توانست در ۲۰ خرداد به مکزیک برود.
بیماری او در مکزیک هر روز شدت می‌یافت، اما او بیماری واقعی خود را از پزشکان مکزیکی پنهان میکرد. هر چند پزشک مخصوص او که از پاریس می‌آمد، او را تحت شیمی‌ درمانی قرار میداد، پزشکان مکزیکی او را برای مالاریا درمان میکردند.
با شدت یافتن بیماری؛ بر خلاف میل دولتمردان آمریکا او توانست اجازه ی ورود به آمریکا بیابد. او در ۳۰ مهر به آمریکا رفت و برای درمان پزشکی در بیمارستان نیویورک بستری شد. او همچنین چند بار مجبور شد بصورت پنهانی به مرکز سرطان مموریال اسلون-کترینگ برود. محمدرضا پهلوی پس از خروج از بیمارستان نخست در ۱۱ آذر به مرکز پزشکی ویلفورد هال در پایگاه نیروی هوایی لاکلند در تگزاس، سپس در ۲۴ آذر به پاناما و در ۳ فروردین ۱۳۵۹ (۲۳ مارس ۱۹۸۰) به مصر رفت و دستِ‌ آخر انور سادات به او پناهندگی داد.
مدت کوتاهی پس از ورود وی به مصر؛ پزشکان معالج، طحال او را خارج کردند. سرطان او در وضع پیشرفته‌ای بود و پایان کار وی نزدیک بود. سرانجام در ساعت ۹:۴۵ دقیقه روز ۵ مرداد ۱۳۵۹ خورشیدی، محمدرضا پهلوی در ۶۱ سالگی در قاهره درگذشت. سید طالب رفاعی؛ روحانی شیعه ی عراقی و از مؤسسان حزب الدعوه عراق، بر او نماز گذارد.
پیکر وی پس از تشییع رسمی دولت مصر؛ در مسجد الرفاعی قاهره خاکسپاری شد و در آن مسجد به امانت گذاشته شد.