گر یار زند بر دف و صد غصه براند
من نیز غزل گویم و تا یار بخواند

چرخی بزنم ، هو بڪشم با دَمِ سازش
صد باده بیارم ڪه در آن حال بماند

زیرا ڪه خدا در دف و این سازِ دلارام
یڪ راز نهان ڪرده ڪه دیوانه بداند

❣️حضرت مولانای جان ❣️‌