(زاده ۱۱ دی ۱۲۸۵ تبریز - درگذشته ۲۷ شهریور ۱۳۶۷ تهران)، شاعر

پس از پایان سیکل "راهنمایی" در تبریز، در سال ۱۳۰۰ برای ادامه تحصیل عازم تهران شد و در مدرسه دارالفنون تا سال ۱۳۰۳ و پس از آن در رشته پزشکی ادامه تحصیل داد.

حدود شش ماه پیش از گرفتن مدرک دکتری، به‌ علت شکست عشقی و ناراحتی خیال و پیش‌آمدهای دیگر ترک تحصیل کرد. پس از سفری چهار ساله به خراسان برای کار در اداره ثبت‌ اسناد مشهد و نیشابور، به‌ تهران بازگشت و در سال ۱۳۱۵ در بانک کشاورزی استخدام شد و پس از مدتی به‌ تبریز انتقال یافت. دانشگاه تبریز او را یکی از پاسداران شعر و ادب میهن خواند و عنوان دکترای افتخاری دانشکده ادبیات تبریز را نیز به‌ وی اعطا کرد.

در سالهای ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۰ اثر مشهورش؛ حیدربابایه سلام، را سرود. در مرداد ۱۳۳۲ در تبریز با یکی از بستگانش به‌ نام «عزیزه عبدخالقی» ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند؛ دو دختر به نامهای شهرزاد و مریم و یک پسر به نام هادی است.

او در روزهای پایان زندگی، به‌ دلیل بیماری در تهران بستری شد و درگذشت.

آرامگاه وی در مقبرةالشعرای تبریز است.