خوش آمدید

(زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۶ یوش - درگذشته ۱۶ دی ۱۳۳۸ تهران)، بنیانگذار شعر نو

در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميک اهميتی نمیداد. انقلابهای اجتماعی سالهای ۱۳۰۱_۱۳۰۰ او را به كناره‌گيری از مردم و زندگی در ميان جنگلها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آنجا اشعار بيشتری سرود.

وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوه‌ای نوين باشد. بنابر اين؛ شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبک شعر به شعر نو و شعر نيمايی مشهور است و افراد فراوانی به پيروی از سبک او، هنرآزمايی كرده‏‌اند. شعر آزاد نيمايی تفاوتهای آشكاری با شعر سنتی داشته، از لحاظ عاطفی بيشتر جنبه اجتماعی و انسانی دارد و تخيل و صور خيال هر شاعر از تجربه شخص او سرچشمه میگيرد. او از لحاظ زبان، هر كلمه‌ای را در شعر نو به كار میبرد، با اين شرط كه با كلمات همجوار، بيگانه و ناساز نباشد. به نظر او وزن بايد تابع احساسات و عواطف شاعر باشد. نيما يوشيج را به حق، پدر شعرِ نوی فارسی میخوانند. از او به غير از مجموعه اشعار، آثار ديگری به چاپ رسيده است؛ از جمله: داستانها، اشعار، آثار تحقيقی، يادداشت، نامه‌ها.

آرامگاه وی در زادگاهش؛ يوش، است.

پ‌ن: تاریخ تولد نیما، نام شناسنامه‌ای او و حتی تاریخ فوتش همچنان محل بحثهای فراوان است. در منابع مختلف؛ سالمرگ او با روایتهای متفاوت ۱۳، ۱۴، ۱۵ دی ذکر شده است.

بر اساس پژوهشی معتبر؛ تاریخ صحیح مرگ نیما روز ۱۶ دی ماه میباشد.